Воскресенье, 16 12 2018
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Воблака сярод нябёс і вечнасць

  • Четверг, 13 декабря 2018 18:25
Юлія Алейчанка, пераклады якой у кнізе «Пад чароўным шкельцам», адзначанай Нацыянальнай літаратурнай прэміяй 2018 года ў намінацыі «Дэбют», прагучалі гэтаксама хораша, як і арыгінальныя творы, працягвае ўпэўнена працаваць у гэтай…
Марк Казарновский. «Чемодан из музея партизанской славы». – СПб: «Алетейя», 2018. Книга вышла в серии «Русское зарубежье. Коллекция поэзии и прозы». Неудивительно, что читатель обычно начинает знакомство с новой книгой…

Як на споведзі ў храме…

  • Понедельник, 10 декабря 2018 11:01
Даўно адгрымела рэха Другой сусветнай вайны, але пра яе здымаюць фільмы, пішуць кнігі, на ваенную тэму ладзяць дакументальныя выстаўкі. Каб страшныя падзеі ніколі больш не паўтараліся... Кніга Віктара Арцём’ева «Вайна…

Проза, якую пісаў паэт

  • Четверг, 06 декабря 2018 14:10
Проза, якую напісалі паэты, для мяне заўсёды была асаблівая. Не стала выключэннем і чарговая кніга Міколы Адама «Гульня ўяўлення» (Кіеў, Кіеўскае выдавецтва Стрэльбіцкага, 2017), куды ўвайшлі апавяданні розных гадоў, некаторыя…
Сучасны чалавек, сярэднестатыстычны жыхар мегаполіса, буйнога горада настолькі звык да дабротаў цывілізацыі ў выглядзе імгненнай сувязі, хуткага доступу да інфармацыі, наладжаных транспартных зносін, што сама думка пра тое, што ўсё…

У наструненай цішыні...

  • Пятница, 30 ноября 2018 15:01
Белая птушка шчасця, якая нараджаецца з самых трапяткіх мар, каханне, якое жыве ў мроях, шчымлівы сум па тым, што засталося ў мінулым, блуканне па лабірынтах памяці ў спробах яшчэ і…
Жыццё не мёду піццё: яно (не мне вам казаць) падкідвае безліч пытанняў. А вось адказаў... Ну вось чаму, напрыклад, жанчыны кахаюць адных, а замуж выходзяць за іншых? Чаму баяцца часам…

Жыццё нічога не баіцца

  • Пятница, 23 ноября 2018 10:12
Рукапісы не гараць, — услед за М. Булгакавым сцвярджае Уладзімір Арлоў. І не толькі рукапісы, але і ноты, і нават плёнкі са знятымі фільмамі, перакананы вядомы рэжысёр. Пад вокладкай яго…

Трава высокая і вечная, бы памяць

  • Пятница, 16 ноября 2018 12:38
Вынікам змен, што пачаліся ў літаратурнай прасторы са з’яўленнем сеціва і шырокім выкарыстаннем яго пісьменнікамі, стала стварэнне новых твораў, у якія інтэграваныя з’явы, героі, рэчы сучаснасці. Яны робяцца аб’ектамі пісьменніцкай…

Гісторыя як антыдэпрэсант

  • Среда, 14 ноября 2018 12:44
Шчыра кажучы, я не фанат гістарычнай літаратуры. Аднак час ад часу ўсё ж цягне зазірнуць у мінулае, асабліва ў хвіліны роспачы і няўпэўненасці ва ўласных сілах. Прашчуры нібыта з дакорам…

Добрае XVІІ стагоддзе?

  • Вторник, 13 ноября 2018 09:04
Звычайна ад твора маладога аўтара шмат не чакаеш. Дарэчы, гэта трэба ўсведамляць і самім маладым аўтарам, якія выпускаюць першую кнігу ў свет, думаючы, што яна стане сапраўдным выбухам у літаратурнай…

Чорны квадрат маёнтка

  • Понедельник, 12 ноября 2018 09:09
Куды толькі не выправіцца пісьменнік у пошуках натхнення! Вынікам доўгатэрміновай вандроўкі — рэальнай ці ўяўнай — сталася трэцяя кніга Аляксандра І. Бацкеля «Квадратурынавы маёнтак» (Логвінаў, 2017), якая з’яўляецца лагічным працягам…

Марцыял: зблізку і здалёку

  • Понедельник, 05 ноября 2018 13:02
З мінулага не смяюцца, але смех мае ўласцівасць прыходзіць да нас нават з далёкага мінулага. А два ці амаль два тысячагоддзі ў часе — гэта ўжо не толькі мінулае, але…

Мова. Мадэль для зборкі

  • Понедельник, 05 ноября 2018 11:05
Разбурыць тэкст, знішчыць усё, што змацоўвае паміж сабой словы і сэнсы, забыцца на ўсё створанае раней… Пачаць пасля збіраць мову наноў, быццам пазл, без пэўных прыкмет, блукаючы ўпоцемках, навобмацак вышукваючы…

Вінаватае каханне

  • Среда, 31 октября 2018 14:18
Непрадказальнае, небяспечнае, рызыкоўнае... Каханне можа альбо падарыць крылы і зрабіць чалавека проста-такі ўсемагутным, даць сілы зрушыць горы, а можа, наадварот, кінуць на самае дно адчаю і безвыходнасці. І ніколі нельга…